در این پست قصد داریم تا در خصوص پروتکل  Virtual Router Redundancy Protocol یا بطور اختصار VRRP کمی صحبت کنیم. این پروتکل در RouterOs میکروتیک وجود دارد و میتوان از آن استفاده نمود.

 اغلب در شبکه های LAN بزرگ از پروتکل های مسیریابی دینامیک استفاده می شود ، با این حال در این پروتکل های فاکتورهای بسیاری وجود دارد که در این شبکه لازم و ضروری نمی باشد. یکی از موارد جایگزین برای پروتکل های دینامیک استفاده از مسیریابی استاتیک است ، اما همانطور که می دانید و از نام آن پیداست چون بصورت استاتیک پیکربندی می شود اگر یکی از مسیرهای از کار بیفتد ، کلاینت ها نمی توانند بطور اتوماتیک وارد مسیر بعدی شوند و از آن استفاده کنند. حال راه حل این مسئله چیست ؟

در این جا ما می توانیم از VRRP استفاده کنیم. پروتکل VRRP راه حلی را در اختیار ما می گذارد که بوسیله آن روترهای ما از لحاظ Logical به یک روتر تبدیل خواهند شد. در واقع یک روتر مجازی یا Virtual Router (VR). تصویر زیر بخوبی این مسئله را نشان می دهد.

400px-vrrp-simple

همانطور که در تصویر بالا مشاهده می کنید ، روترهای R1 و R2 هر کدام دارای آدرس های IP متفاوتی هستند. بوسیله پروتکل VRRP یک IP واحد و یا در واقع یک IP مجازی به آدرس ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱ ایجاد شده و کلاینت از آن بعنوان Default Gateway استفاده میکند. در این شرایط روتری که دارای Priority بالاتری باشد ، که در اینجا روتر R1 است بعنوان مسیر اصلی انتخاب خواهد شد. با از کار افتادن روتر R1 بدون اینکه نیاز باشد تغییر در کلاینت ها و شبکه صورت گیرد بطور اتوماتیک و بدون هیچگونه وقفه ای روتر R2 بعنوان مسیر رسیدن به اینترنت انتخاب می شود.

هر روتر توسط یک VRID مشخص می شود و این مقدار بین روترهایی که قصد داریم تا بین آنها این پروتکل را راه اندازی کنیم باید یکسان و واحد باشد. بعنوان مثال در شکل بالا VRID روترها عدد ۴۹ است.پس از اینکه این پروتکل پیکربندی شد و اینترفیس مجازی را ایجاد کردید ، VRRP بطور اتوماتیک یک MAC Address استاندارد نیز به آن تخصیص می دهد.

مطلبی بود کوتاه درباره معرفی پروتکل VRRP ، در پست بعدی یک سناریو عملی در خصوص پیکربندی این پروتکل بر روی روتر میکروتیک انجام خواهیم داد تا کاملا با نحوه عملکرد آن آشنا شوید.

نظر شما!!